Το τραγούδι της εβδομάδας
Διαβάστε

Foo Fighters – The Pretender

So who are you? Yeah, who are you?

Για να αγαπήσεις τη μουσική δε χρειάζεται να είσαι μουσικός. Δεν είναι σε καμία περίπτωση δουλειά σου να είσαι μουσικός. Η μουσική έχει τον τρόπο να σε κάνει να την αγαπήσεις. Άσε που η μουσική δεν είναι ακριβώς δουλειά, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Ή μάλλον… Αυτή είναι η συζήτηση.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το είδος της μουσικής που προτιμάς. Σίγουρα υπάρχουν τραγούδια που ακούς πολύ συχνά, τα θυμάσαι και διασκεδάζεις εξίσου και ας γράφτηκαν πριν 40 χρόνια.

Από την άλλη, υπάρχουν τραγούδια, που άκουγες συχνά και φανατικά πριν 1 χρόνο για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά τώρα δεν παίζονται πια. Και όταν παίζονται δεν θυμάσαι καν πως λεγόταν ο τραγουδιστής τους.

Στην πρώτη περίπτωση, από τον τραγουδιστή μέχρι και τον βοηθό ηχολήπτη, όλοι δούλεψαν σκληρά για ένα τραγούδι, το οποίο κατά κύριο λόγο αντικατοπτρίζει στο έπακρο τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις / ανησυχίες των καλλιτεχνών που το συνέθεσαν. Η αγάπη τους, δούλεψε αρμονικά με το συναίσθημά τους το οποίο πέρασε σχεδόν αυτόματα στη μουσική.

Στη δεύτερη περίπτωση, το τραγούδι εμφανίζεται πιο μουσικά κονσερβοποιημένο, με συνήθως από λίγο έως χωρίς κανένα συναίσθημα, όσο πιο γρήγορα γίνεται, όσο πιο οικονομικά και δίνοντας σοβαρή έμφαση σε τρόπους προώθησής του, όπως γυναικεία / αντρικά καλλίγραμμα κορμιά που συνήθως φορώντας τα εσώρουχα τους, λικνίζονται / αγαπιόνται / παλεύουν. Και έτσι δημιουργείται ένα απλό προϊόν, που κύριο σκοπό έχει να πληρώσει όσο πιο ακριβά γίνεται, τους υπεύθυνους παραγωγής και εκτέλεσης του. Και ας ξεχαστεί. Και θα ξεχαστεί!

Σοβαρά τώρα, μπορεί να μην είναι πάντα κακό μουσικά. Προορίζεται όμως για μαζική εύκολη κατανάλωση και κάποια στιγμή τελειώνει. Και άμεσα βγαίνει κάτι άλλο. Ίσως πιο αναλώσιμο… Ίσως το ίδιο αναλώσιμο, αλλά σε κάθε περίπτωση απλά ένα προϊόν, κάτι σαν το τέλειο φόρεμα του σήμερα, που σε ένα χρόνο θα είναι παλιό και εκτός μόδας.

Θα το τοποθετούσα κυρίως μετά το 2000, όμως δεν είναι σωστό να αρχίσω να συγκρίνω το παρελθόν με το μέλλον. Αφενός είναι άλλες εποχές, αφετέρου υπάρχουν πολύ αξιόλογες > 00s παραγωγές / μπάντες / καλλιτέχνες εκεί έξω, που ίσως απλά δεν προωθούνται σωστά. Ειδικά η τεχνική μερικών μουσικών έχει φτάσει σε ακραία επίπεδα στις μέρες μας. Δυστυχώς για εμένα όμως, σπάνια σταματάω ένα τραγούδι, για το ξεκινήσω πάλι από το σημείο που “κάτι” με εντυπωσίασε. Μου έχει λείψει πολύ το να βρίσκω αυτό το “κάτι” και πιστέψτε με… έχω εκπαιδευτεί να προσέχω ότι κομμάτι κι αν ακούσω προσμένοντας το.

Επειδή ζω σε αυτήν την εποχή, πάντα όταν βρίσκω έναν συνδυασμό των δύο παραπάνω περιπτώσεων εντυπωσιάζομαι! Εκτός του ότι κάτι έχω πάθει με το Σιατλ τον τελευταίο καιρό, νομίζω ότι οι Foo fighters είναι ένα παράδειγμα μουσικού προϊόντος που ξέρει να κάνει πολύ καλά τη δουλειά του. Είναι πανέξυπνοι μουσικοί, είναι όμορφοι, κάνουν χαμό, έχουν κοινό, έχουν παραγω-Γάρες, έχουν τον απόλυτο για το είδος drummer και τέλος έχουν ως front man, τον απόλυτο πλέον rock star, Dave Grohl.

O Dave Grohl (Drummer των Nirvana) δημιούργησε αυτήν την ροκ μπάντα το 1995, αφού οι Nirvana διαλύθηκαν. Τα υπέροχα φωνητικά και κιθάρες από τον Dave Grohl και τον Chris Shiflett, τα πανέξυπνα τύμπανα του Taylor Hawkins (που θυμίζουν τα πανέξυπνα τύμπανα του Dave Grohl) καθώς και οι υπέροχες γραμμές του Nate Mendel στο μπάσο φρόντισαν και όχι άδικα, ώστε η μπάντα Foo Fighters να κατέχει 4 Grammys για 4 δίσκους (καλύτερο rock album) και να έχει πουλήσει μέχρι το 2015 12 εκατομμύρια αντίγραφα (μόνο στις ΗΠΑ).

Το The Pretender κυκλοφόρησε το 2007 στο άλμπουμ Echoes, Silence, Patience & Grace. Επέλεξα αυτό το κομμάτι γιατί είναι κατά την άποψη μου ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της “καλής” μουσικής παραγωγής των 00’s.

Όχι μόνο παραγωγής αλλά και έξυπνης σύνθεσης.

Εκεί που σε έχει συνεπάρει η έξυπνη καθαριστική εισαγωγή με την τέλεια φωνητική ηχογράφηση του Grohl, “πετάγεται” ο Taylor Hawkins (drums) μαζί με τον Chris Shiflett (κιθάρα) και τον Nate Mendel (μπάσο) και σε κάνουν να θέλεις “να το γυρίσεις λίγο πιο πίσω” για να καταλάβεις την αλλαγή στα drums που δεν πρόλαβες να εμπεδώσεις… Σε συνδυασμό με τους στίχους του, ότι πιο δυναμικό, ότι πιο Rock!!!

Στίχοι

Keep you in the dark
You know they all pretend
Keep you in the dark
And so it all began
Send in your skeletons
Sing as their bones go marching in, again
The need you buried deep
The secrets that you keep are ever ready
Are you ready?
I’m finished making sense
Done pleading ignorance
That whole defense
Spinning infinity, boy
The wheel is spinning me
It’s never-ending, never-ending
Same old story
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?
In time our soul untold
I’m just another soul for sale, oh well
The page is out of print
We are not permanent
We’re temporary, temporary
Same old story
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?
I’m the voice inside your head
You refuse to hear
I’m the face that you have to face
Mirrored in your stare
I’m what’s left, I’m what’s right
I’m the enemy
I’m the hand that will take you down
Bring you to your knees
So who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?
Keep you in the dark
You know they all pretend
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say I will never surrender?
What if I say I’m not like the others?
What if I say I’m not just another one of your plays?
You’re the pretender
What if I say that I’ll never surrender?
What if I say I’m not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
(Who dares)
What if I say I will never surrender?
What if I say I’m not like the others?
(Keep you in the dark)
What if I say I’m not just another one of your plays?
(You know they all pretend)
You’re the pretender
(Who dares)
What if I say I will never surrender?
So who are you?
Yeah, who are you?
Yeah, who are you?
Πηγή
Wikipedia
Περισσότερα
Δείτε επίσης
Close
Back to top button