Το τραγούδι της εβδομάδας

Marillion – Misplaced Childhood (1-3)

So sorry, I never meant to break your heart But you broke mine

Εντάξει ενώ γεννήθηκα τη δεκαετία του 80 και δε μπορώ να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου παιδί των 80s. Μπορεί να θυμάμαι 5-6 νέους δίσκους να παίζουν στο πικάπ του σπιτιού μου, όμως αντικειμενικά επίγνωση του τι ακούω, γιατί το ακούω και γιατί το ψάχνω, στα 90’s απέκτησα…

Αρχικά πιστεύω πως όλες οι δεκαετίες (τουλάχιστον μέχρι τα 00’s) άφησαν κάτι ξεχωριστό πίσω τους. Για κάποιο λόγο όμως ξεχωρίζω αρκετά τη μουσική της δεκαετίας του 80. Ίσως φταίει η ποικιλία των ειδών της. Για παράδειγμα μπορώ ξεκάθαρα να πω ότι τα 70s ήταν μια γενικά rock δεκαετία. Όμως για τα 80’s τι να πω;

Ενδεικτικά (είναι άπειρα τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες που ανέδειξαν) ,

  • από τη μια Michael Jackson, Prince, Whitney Houston, από την άλλη Queen, Dire Straits, AC/DC.
  • από τη μια Twisted sister, Motley Crue και από την άλλη Public enemy και Beastie Boys
  • και τι να πει κάνεις για Metallica, Slayer, Death

Με τη βοήθεια της τεχνολογίας “έδωσαν” αλλά και “πήραν” (έχω μερικά κακά παραδείγματα όπως The Reynolds Girls, Wham, Goo Goo Dolls αλλά γνώμες είναι αυτές) αρκετά στη μουσική. Αρχικά είναι υπεύθυνα για την εξέλιξη της pop μουσικής. Ενώ μέχρι τότε λίγοι ήταν αυτοί που μπορούσαν να πειραματιστούν με την ηλεκτρονική (samples drum machines, synths κ.α),τη δεκαετία του 80, όλη αυτή η τεχνολογία άρχισε να γίνεται πιο προσιτή.

Διάβασα κάπου ότι η απάντηση “Ακούω όλα τα είδη μουσικής” άρχισε να δίνεται στα 80’s. Και μου φαίνεται λογικό. Όσο η τεχνολογία άνθιζε, η πρόσβαση σε περισσότερα είδη μουσικής από όλον τον κόσμο όλο και αυξανόταν.

Η βρετανική progressive rock μπάντα και αυτό το υπέροχο concept album ανήκουν στα 80’s. ‘Ο δίσκος αυτός μαζί με τη μια και μοναδική τους εμφάνιση στο Irishman’s BBC chat show, έφεραν το συγκρότημα πρώτο στα charts με το τραγούσι Kayleigh, όμως ήταν και η αιτία να τους χωρίσει. Συγκεκριμένα οι Marillion μέχρι το 1989 είχαν τραγουδιστή τον Derek William Dick γνωστό ως Fish.  Έκτοτε τη θέση του πήρε ο Steve Hogarth και από τότε η μπάντα παραμένει αναλλοίωτη.

Οι στοίχοι του δίσκου είναι εμπνευσμένοι από την παιδική ηλικία του Fish. Για πάρα πολλούς (το πιστεύω και εγώ) ο δίσκος έδωσε πνοή ή ακόμα καλύτερα ανέστησε το Progressive Rock που εκείνη την εποχή ήταν σχεδόν νεκρό.

Εξαιρετική σύνθεση, εξαιρετικές μελωδίες και άριστα συνδεμένα μεταξύ του tracks.


Pseudo Silk Kimono
Huddled in the safety
Of a pseudo silk kimono
Wearing bracelets of smoke,
Naked of understanding…

Nicotine smears,
Long, long dried tears,
Invisible tears
Safe in my own words,
Learning from my own words
Cruel joke, cruel joke

Huddled in the safety
Of a pseudo silk kimono
A morning mare rides,
In the starless shutters of my eyes

The spirit of a misplaced childhood
Is rising to speak his mind
To this orphan of heartbreak,
Disillusioned and scarred
A refugee, refugee.

Do you remember chalk hearts melting on a playground wall
Do you remember dawn escapes from moon washed college halls
Do you remember the cherry blossom in the market square
Do you remember I thought it was confetti in our hair
By the way didn’t I break your heart?
Please excuse me, I never meant to break your heart
So sorry, I never meant to break your heart
But you broke mine
Kayleigh is it too late to say I’m sorry?
And Kayleigh could we get it together again?
I just can’t go on pretending that it came to a natural end
Kayleigh, oh I never thought I’d miss you
And Kayleigh I thought that we’d always be friends
We said our love would last forever
So how did it come to this bitter end?

Do you remember barefoot on the lawn with shooting stars
Do you remember loving on the floor in Belsize Park
Do you remember dancing in stilettoes in the snow
Do you remember you never understood I had to go
By the way, didn’t I break your heart
Please excuse me, I never meant to break your heart
So sorry, I never meant to break your heart
But you broke mine

Kayleigh I just wanna say I’m sorry
But Kayleigh I’m too scared to pick up the phone
To hear you’ve found another lover to patch up our broken home
Kayleigh I’m still trying to write that love song
Kayleigh it’s more important to me now you’re gone
Maybe it will prove that we were right
Or ever prove that I was wrong

I was walking in the park dreaming of a spark
When I heard the sprinklers whisper
Shimmer in the haze of summer lawns
Then I heard the children singing
They were running through the rainbows
They were singing a song for you
Well it seemed to be a song for you
The one I wanted to write for you, for you
Lavenders blue, dilly dilly, lavenders green
When I am King, dilly dilly, you will be Queen
A penny for your thoughts my dear
A penny for your thoughts my dear
I.O.U. for your love, IOU for your love

Lavenders green, dilly dilly, lavenders blue
When you love me, dilly dilly, I will love you
A penny for your thoughts my dear
A penny for your thoughts my dear
IOU for your love, IOU for your love

For your love


Δείτε επίσης
Back to top button